Zelfonderzoek

Therapie heeft een bijwerking die vrijwel niemand opvalt. Het idee dat jij als een aparte persoon  bestaat wordt in therapeutische stromingen zelden ter discussie gesteld.  Sterker nog, het uitgangspunt dat je een afgescheiden individu of identiteit zou zijn wordt door therapie nog steviger. Door een behandeling kun je vaak beter leren overleven. Het klinkt mooi om dit behandelresultaat autonomie te noemen, maar tegelijkertijd heb je  stevige mentale muren  rond jouw persoonlijkheid opgetrokken. Leiden die tot echte veiligheid en vertrouwen?

Als je opmerkzaam bent, weet je hoe wisselend het leven is. Veiligheid en vertrouwen zijn voor jou gekoppeld aan situaties en personen. Dus aan omstandigheden waar jij steeds naar op zoek blijft.  Misschien draag je  allerlei overtuigingen  met je mee over beschadiging van jou in het verleden. Die wil je het liefst repareren. Je gaat ervan uit dat je nu niet goed toegerust bent voor het leven.

Stel dat er niets anders bestaat dan het hier en nu, op dit moment? Kun je daar genoegen mee nemen? Durf je daarin te ontspannen? Is hier wel het echte vertrouwen te vinden waar je naar op zoek was?  Wat nu, het voelt zo kaal en leeg en het denken gaat verward tekeer!

Als je nieuwsgierig bent naar antwoorden , loont het misschien de moeite om te onderzoeken hoe het voor jou zit. Wie of wat ben je eigenlijk?
Dit is het moment waarop therapie overgaat in zelfonderzoek. Je gaat echt uitzoeken of je als een aparte persoon bestaat of niet.
Het kan ook zo zijn dat je het antwoord wel weet, maar dat er nog een flinke  weigering zit van het leven zoals het zich aan jou toont.
Deze manier van kijken en werken kan zelfonderzoek op gang brengen en verdiepen, zodanig dat het zoeken jou vroeg of laat verlaat. Wat rest is het leven zelf , ongelofelijk geheimzinnig en gewoon tegelijk. Hier ben jij thuis.
Wie weet spreken wij elkaar nader?